
در وصف بهار
بهار بي وصدي داد كوگ كل كمري
ا چارچار و زمسو دگه نبي خبر ي
ورسه بي غم وغصه هزار دربدري
جمسه بي دل داغ زمي ا بي ثمري
شقاقكوش ات صحرا صنوبري ميكه
نه بي ت كنج تووا ديد ومقل وتش و پيش
نه بسه بي دگه هر كي اسرموهي سروريش
نه منمني سه لحافش نه فكر بون شليش
پرسه بي اتن دار ملمو زرديش
اديم مخمل سوزش برابري ميكه
اغله ها ته نگو سوز وبيده بي صحرا
دعاش ميكه وانگور وبي ده بي گيرا
كشيده بي ت هوا گي كشاله هي اور
ا ا بخت كيي بزه بارو و پر وبو خورا
گل كله ي ات خيشا كشيده بي سر و قد
اطرف گود خدا تا دگوش شب بو بي
پسي ابوش همي چي ملنگ و حيرو بي
چه سيت بگم گل و گلگشت مردم هر رو بي
ت كو و دشت و بيابونه گشتو جولو بي
ا بسكو كه پر ومبي ا شب بوها بي حد

بهوندها شو كلو ميكشي ات كر و سنگ
اديم يي مپرسن اديم يي يه رنگ
اجيك جيك كليت و ا خوندن هف رنگ
علاج درد جوونا ونالهي دل تنگ
ت بهر نك نككو ناز ديم يي بي دن
ته سوزيا وگلا پهن وبيده بي بل كو
چهاش ميكه ت صحرا غرمبهي كل كو
صدا ا چق چقنا بي ازير پوي بچكو
ت چاله هاشو دم و ديد و گورهي تش كو
خشي يه بي كه همي يها ت يي بي دن
اآسمو و ا شووي كه ماه مي امه در
بليك بليكك آساره ها شو بي سر وبر
ا تور سه وسفيدي كه كرده بيدش بر
شفق ا زير يها در مي امه آخر سر
فرار مي كه ا بونگ خروس توريكي
در وصف عشق :
جوون قافله افتا د چشم پاك پري
نهنگ حوض كه موي شسه بي سه خوي ا وري
برنگ گمبك افتو و برچ تال سري
ا چادريش كه اندخته نيمه حال ا سري
ته حيس و بيس بفرما و رفتن بالا
هوي تكونك بادي كه مي وميشو پيش
تني ا لرزه در امي و سس وبي زونيش
دلي ت جمجمه افتا و زرد وبي سر و ريش
پرس ا كنج سري بهر رزق وخين دليش
غروش دل ا كجا درد كار وبار ا كجا
گروخت دل ا وشي درد بي دلي سختن
ولي خوشش ايچه ميگو يه روزنه بختن
مفروشنم كل و كاسم د زيره يه تختن
همي چيا بخيالي ا يه د لو رختن
خيال پاك ا كجا رسم روزگار ا كجا
جوو بگو كه سه واگشته سر گروني بي
چه شسه بي ت دلي تير يه كموني بي
تموم هوش و حواسي ت يه گموني بي
سري ا غار و غروش و دلي جخوني بي
بچي كنار و كپر كردشن هوي پي در
گاهي نصيحتگري مشفق ميشود وميگويد:
مده دلت ا كسي تا دلي نكرده هوات
مسوز دل سه كسی تا دلي نسوخته ا پات
وفا مكو كه پسندی نكرده مهر و وفات
وگرنه كنج عالم سفيد ميكو وشات
امو چه حيف اودم گاهي هم نه دعس خوشن

دم صب گل نورين و قاطرا بارن
ت كو ودشت و بيابونه سيل گلزارن
سه هركسي كه ت اي فصلايه موسم كارن
سه هر كسي كه ويسكه ديندا ا قافله عارن
يها شه ميگو و واميگو طوق يي دوساش
بيو ولي بكو كه بنديرتن كس و كارت
نيفت پوي سر دلدوري دل زارت
صبا كه شور زمسون كو سسك و خارت
ديارتن كه اوس تي سه بيده غم خارت
كسي كه باختشن دل نميشنفه گوشاش
تلاش و كار خشن دي كه حاصلش بوتي
هوي سفر خبر ا جا ومنزلش بو تي
ا بال زحمتكو راحت دلش بوتي
نه آخري لب و لوچه خل و پلش بوتي
نبو ريي پس لنگات نيش خار جفا
خدا نكو كه بيفتي زمي كسي باري
نه بسه بو در ا ري حاجتي وري كاري
سفيد وبو پس ي رگرگون شو تاري
كه درد شو سل و سنگين ورنج و غم باري
ا كار خير برسن همه ا ساموني
وگاهي كشاورزي سخت كوش وسرد و گرم كشيده كه ميگويد :
يه هم بگم كه همي حاصلا نه يه جورن
نه تيمهون يكن دي نه دونگ يه خورن
شري وتعل شه هسي وبلكي هم سورن
ا روزگار كه گي دلبخان و گي زورن
ينن كه درد و غم بعضياي درمو ني