ای يار سلام يار وفادار سلام 
                      ای خرمن گل ميون گلزار سلام
عهدی بستم دگر سلامت نكنم
                     ايكه يك بار دگر ميون گلزار سلام
 
آساره در آسمون يكی غلطونه
                   عاشق به ميون كوچه سرگردونه
مردم گويند كه عاشقی آسونه
                      ايكه والاه بالا يه درد بی درمونه

گر ماه توئی ستاره روز منم
                        گر لعل توئی نگين فيروز منم
گر لافف زنی كه من زتو بيشترم
                      تو خوشه مرواری ومن شمش زرم

شيرين شكرن شكرمو حلوا كرده
                    كنج لب تو طلا مطلا كرده
كوشاتو در ار به كنج حيلت بنشين
                        ايكه والله بلله خرج دنيام كرده

آساره در آسمون شمردم صد وبيست
                        اين قصر بلند نميدونم خونه كيست
اين تمبو حرير جومه حرير دختر كيست
                       ايكه شو در بغلم روز نمدونم خونه كيست

اول كه رسيد نگاه به چشمونی كو 
                       دويوم به لبی سيوم به دندونی كو 
چارم بنگر كه خال داره يا نه
                        ايكه پنجم بنشين جونت به قربونی كو

سی خاطر تو نه كاری كردم ونه بار
                     سی خاطر تو دو هفته گشتم بيكار
سی خاطر تم سوزی فروشی ميكه
                 ای كه هم نوكر و هم  غلوم وهم خدمتكار

در ملله ما كله سيا پيدا شد
                              زير كله ها دو قرص ماه پيدا شد
قربون كريمی ورحيمی خدا
                     ايكه امشو نه شو ماه بی وماه پيدا شد

ای يار بيو پيش دلم يوری كه
                     ما را ميبرن تو گريه و زوری كه
مارا ميبرن شهر شما بفروشن
                    ايكه ای پيل دوری ما را خريدوری كه

     ای يارکه بی وفا خدا پير شوی

                         پيش نظرم نشونه تير شوی 

نفرين بدت نمی کنم می رنجی

ای که سولا سولا مثال کفگیر شوی                     

ما چه گلي بسر شهرمان "بهبهان" زده ايم

عادتا ميناليم كه "اين شهر صاحب ندارد "كه "كسي بفكر اين شهر نيست واهميتي برايش قائل نيستند "كه "كسي به داد اين شهر نميرسد "

ازآب خوب, فضاي سبز خوب و خدمات شهري خوبي بر خوردار نيستيم .

دائما ميناليم كه خيابانهايمان باريك وكم عرض است وتردد در آنها مشكل است مرتبا تصادفات شديديرا شاهديم كه منجر به ضايعات

جاني ومالي شده است . فاضلابهامان دركوچه ها ولو وبروايتي روكارميباشند .مركز شهرمان بي شباهت به بيغوله نيست با ساختمانهاي

قديمي و اكثرا ويرانه كه آ دمي را ناخودآ گاه به ياد "چال سياه زنگي" در داستانهاي قديمي مياندازد . چيزي به اسم شركت واحد در

اين شهر معنا ندارد هيچ تفريحگاهي كه مردم اوقات فراغت خود را با آسودگي در آن بياسايندوجود ندارد . باوجود داشتن دو رود خانه

پر آب و افتتاح سد جلوه شهرهنوز بسيار كسل كننده وبي نشاط است .

جوانانمان ازداشتن كار مناسب محرومندو عمدتا يا جذب بازار ويا مجبور به مهاجرت شده اند . اين ازوضع بهداشت وبيمارستانها وآن

ازوضع تصفيه خانه آب و فاضلاب و هزاران گله و شكايت ديگر كه بجا ومنطقي است ولي سئوالي كه ميخواهم بپرسم اين است كه با

وجود اين همه نابساماني ومعضل ما چه نقشي در رفع آنها داشته ايم آيا ناله كافيست؟

ما چقدر براي رفع اين نقيصه ها وقت وهزينه صرف كرده ايم ؟چند بار با استانداری

 تماس گرفته ايم؟چند بار به فرمانداري ,شهرداري يا مقامات بالا تر مراجعه كرده ايم

؟چند بار به سراغ شوراي شهر يا نماينده مجلس رفته ايم ؟براي چند روزنامه شكوائيه

نوشته ايم ؟از دست كدام اداره يا نهاد اجرائي به راديو (اهواز يا تهران )زنگ زده وگله

كرده ايم. آخر چقدر قناعت !؟قناعت در امور رفاهي و شهري يعني ركود يعني سكون

يعني رضايت به وضع موجود يعني هر چه كه خواستيد انجام دهيد ما حرفي نداريم

گله نكردن يعني راضي بودن يعني رضايت به زندگي در اين خراب آباد .

اين حق ماست كه گله كنيم ,اين حق ماست كه شاكي باشيم ,اين حق ماست كه

خواهان بهداشت بهترباشيم كه خواهان نوسازي و زيباسازي شهرمان باشيم , كه

فضاي سبز طلب كنيم و خواهان ايجاد اشتغال براي فرزندانمان باشيم . دهها وصدها

خواسته ديگر نيز حق ماست ولي اين حقوق را بايد گرفت كه حق گرفتني است نه

دادني .با دست بر روي دست گذاشتن و به اميد اين و آن بودن كار درست نميشود .

تك تك ما موظفيم كه مرتبا گلايه هايمان را به مسئو لين گوشزد كنيم ايرادات را

بگوئيم , به روزنامه ها نامه بنويسيم و به راديو ها زنگ بزنيم

مسئولين با چند شكايت حساب كار خودشان را ميكنند مطمئنا جا ميزنند ومجبور به

دادن امتياز ميشوند آنها از ازدست دادن موقعييتشان هراس دارند .از اينكه مورد باز

خواست قرار بگيرند در وحشتندو از بي مهري مردم واهمه دارند .ما بايد از اين نقطه

ضعف مسئولين براي بهبود اوضاع

شهرمان وبراي رفع كمبودهاي آن استفاده بكنيم .ما صاحبان اين شهر هستيم ,ما

بايد به فكر آن باشيم , مسئولين بيشتر به فكر رضايت بالا تري ها هستند .پس بيائيد

وبراي آباداني شهرمان همت كنيم, ناله به گوش هيچ مسئولي نميرسد آنها را با فرياد

هشدار دهيم.

در آخر از همه شما ميخواهم اگراز مسئولي ايميلي يا شماره تلفني يا آدرسي داريد

كه مستقيما بتوان با آنها ارتباط برقرار كر د در قسمت نظر ها بنويسيد تا همه بتوانيم

به وظايفمان عمل كنيم و گلايه هايمان را بي واسطه با آنها در ميان بگذاريم

با تشكر فراوان آریو ارجاني