امشب تو رفته ای من تنها تر از همیشه
انگار این شب تار بی تو سحر نمیشه
امشب من و ستاره در انتظار ماهیم
بغضی نشسته بر دل مهمان اشک و آهیم
یکدم رخت عیان کن ای ماه بی مثالم
ره سوی تو نیابم وقتی که بی نشانم
یاد دو چشم مستت خواب از سرم بدر برد
شوق به تو رسیدن جان از تنم بدر برد
آری بدون لطفت رنگین کمان دردم
خورشید مهربان باش در لحظه های سردم
خانه پر از سکوت است با رفتن تو ای دوست
این گریه های آرام تنها بخاطر توست
در خشکسالی عشق در انتهای ظلمت
تنها پناه تو هستی پایان هر چه غربت
دل گشته است گرفتار در بند پیچش موی
عمریست در هوایت آواره ام به هر کوی
سنگ صبور من کو این دل شده پر از غم
باشد که با حضورش از غصه ها شود کم
گفتی ز من حذر کن سوگند به اشک گونه
سهل است ز جان گذشتن اما ز تو چگونه
گر حال من بپرسی در اوج نا امیدی
زان روز که از کنارم یکباره پر کشیدی
محتاج شانه هایت در این شب سیاهم
تا سر بر آن گذارم باران اشک ببارم
سوگند بر لبان نیلوفران تشنه
یا اندکی مدارا یا جان ستان به دشنه |
" border="0">
نوسندگان
